شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 9

1. از ازل تا ابد خواند مرا

2. یار من محروم کی ماند مرا

3. من به غیر او نکردم التفات

4. حضرت او نیک می داند مرا

5. عاقبت تاج سر شاهان شوم

6. گر به خاک راه بنشاند مرا

7. یک مس بی او نخواهم زد دگر

8. تا دمی از خویش بستاند مرا

9. رو بدان درگاه دارم روز و شب

10. از در خود یار کی راند مرا

11. تا ز من یابند مردم بهره ها

12. چون درخت میوه افشاند مرا

13. نعمت الله را نداند هیچ کس

14. در همه عالم خدا داند مرا


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هزار گونه ادب جان ز عشق آموزد
* که آن ادب نتوان یافتن ز مکتب‌ها
شعر کامل
مولوی
* وقت است درین انجمن از تنگدلیها
* چون پسته زبان در دهنم زنگ برآرد
شعر کامل
صائب تبریزی
* شکایتی که ز زلف دراز اوست مرا
* به گفتن و به شنیدن نمی شود آخر
شعر کامل
صائب تبریزی