لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانرباعی ها
رباعی شمارهٔ 61 : ناخورده شراب ذوق آن نتوان یافت
رباعی شمارهٔ 62 : در آینه ای گر چه نماید غیرت
رباعی شمارهٔ 63 : عشق آمد و عقل رخت بربست و برفت
رباعی شمارهٔ 64 : بی درد طریق حیدری نتوان یافت
رباعی شمارهٔ 65 : خوش آینه ایست مظهر و ذات و صفات
رباعی شمارهٔ 66 : از عالم کفر تا به دین یک نفس است
رباعی شمارهٔ 67 : صحبت با غیر اگر چه از بهر خداست
رباعی شمارهٔ 68 : تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
رباعی شمارهٔ 69 : دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست
رباعی شمارهٔ 70 : میخانهٔ عشق او سرای دل ماست
رباعی شمارهٔ 71 : دیدم رندی که سید رندان است
رباعی شمارهٔ 72 : آن عین که عین جملهٔ اعیان است
رباعی شمارهٔ 73 : واصل به خودم عین وصالم این است
رباعی شمارهٔ 74 : عشق است که جان عاشقان زنده از اوست
رباعی شمارهٔ 75 : در دیدهٔ ما هر دو جهان آینه‌ای است
رباعی شمارهٔ 76 : ای دل به طریق عاشقی راه یکی است
رباعی شمارهٔ 77 : در مذهب ما محب و محبوب یکی است
رباعی شمارهٔ 78 : یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
رباعی شمارهٔ 79 : رندی که ز هر دو کون یکتا گردد
رباعی شمارهٔ 80 : عشق آمد و شمع خود به پروانه سپرد
رباعی شمارهٔ 81 : صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
رباعی شمارهٔ 82 : در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
رباعی شمارهٔ 83 : دل دوش دم از لطف الهی می زد
رباعی شمارهٔ 84 : بیماری اگر کنی دوا به باشد
رباعی شمارهٔ 85 : در هر آنی به ما عطایی بخشد
رباعی شمارهٔ 86 : گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
رباعی شمارهٔ 87 : هر چند که ظالمان همه جمع شوند
رباعی شمارهٔ 88 : بی اسم کسی درک مسما نکند
رباعی شمارهٔ 89 : یاری که چنان است خلیلش خوانند
رباعی شمارهٔ 90 : این نقش خیال عالمش می ‌خوانند

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* اگر گل را خبر بودی همیشه سرخ و تر بودی
* ازیرا آفتی ناید حیات هوشیاری را
شعر کامل
مولوی
* همه وقت عارفان را نظرست و عامیان را
* نظری معاف دارند و دوم روا نباشد
شعر کامل
سعدی
* نوبهاران که دمد شاخ گُلی از گِل من
* غنچه هایش بود آغشته به خونِ دل من
شعر کامل
جامی