لینک اشتراک گذاری
کپی شد
وحشی بافقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 179

1. عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند

2. عاشقی را مایهٔ بی اعتباری گفته‌اند

3. کوه محنت بر دلم نه منتت بر جان من

4. عاشقی را رکن اعظم بردباری گفته‌اند

5. پای تا سر بیم و امیدم که طور عشق را

6. غایت نومیدی و امیدواری گفته‌اند

7. پیش من هست احتراز از چشم و دل از غیر دوست

8. آنچه اهل تقویش پرهیزکاری گفته‌اند

9. راست شد دل با رضای یار و ، رست از هجر و وصل

10. آری آری راستی و رستگاری گفته‌اند

11. من مرید عشق گر ارشاد آن شد حاصلم

12. آن صفت کش نام موت اختیاری گفته‌اند

13. زیستن فرعست وحشی ، اصل پاس دوستیست

14. جان و سر سهلست اول حفظ یاری گفته‌اند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
* شبنم، سپند مجمر گلهای باغ بود
شعر کامل
حزین لاهیجی
* گلبن حسنت نه خود شد دلفروز
* ما دم همت بر او بگماشتیم
شعر کامل
حافظ
* اگر ابر بهاران گردد آه گریه آلودم
* به جای سبزه فریاد از دل هر دانه برخیزد
شعر کامل
صائب تبریزی