لینک اشتراک گذاری
کپی شد
اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 909

1. کوهکن چون بر نیامد با دل خود رای خویش

2. عاقبت از عشق شیرین تیشه زد بر پای خویش

3. کاش من بودم بجای کوهکن در بیستون

4. تا به آهی برگرفتم کوه را از جای خویش

5. گر تو ای بت آتشم در جان زنی چون برهمن

6. کافرم گر یکسر مو باشدم پروای خویش

7. تا خرام سرو بالایت به گلشن دیده است

8. خشک برجا مانده سرو از خجلت بالای خویش

9. سرو قدان جمله در رقصند از شوقت چه شد

10. گر تو هم در رقص آری قامت رعنای خویش

11. در خیال برق وصلت می پزم سودای خام

12. میگدازم همچو شمع از آتش سودای خویش

13. چون چراغ مرده اهلی در شب تاریک هجر

14. سوختم از دود دل بی شمع بزم آرای خویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ژاله بر لاله فرود آمده نزدیک سحر
* راست چون عارض گلبوی عرق کردهٔ یار
شعر کامل
سعدی
* تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
* و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
شعر کامل
سعدی
* سرو سهی که هست شب و روز در قیام
* چون قامتت بدید بر او فرض شد نماز
شعر کامل
خواجوی کرمانی