لینک اشتراک گذاری
کپی شد
امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 102

1. باشد آن روزی که بینم غمگسار خویش را

2. شادمان یابم دل امیدوار خویش را

3. شد دو چشمم ز انتظارش چار در راه امید

4. چار جانب وقف کردم هر چهار خویش را

5. شاید ار بر خاک خسپم همچو گل پر خون کنار

6. کز چنان سروی تهی کردم کنار خویش را

7. خاک می بیزم به دامان، چون کنم گم کرده ام

8. در میان خاک در آبدار خویش را

9. مست گشتی چون ترا پیمانه پر داده ست دوست

10. خیز و بستان ساغر و بشکن خمار خویش را

11. می نپرسد، گر غباری دارد آن خاکی ز من

12. تا به آب دیده بنشانم غبار خویش را

13. دل که از جعد تو بدخو شد نمی گیرد قرار

14. ساعتی بفرست جعد همچو مار خویش را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* کمال کامرانی در محبت چیست می‌دانی
* بتی را پادشاهی دادن و خود را گدا کردن
شعر کامل
فروغی بسطامی
* دور گردان را به احسان یاد کردن همت است
* ورنه هر نخلی به پای خود ثمر می افکند
شعر کامل
صائب تبریزی
* خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد
* خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
شعر کامل
حافظ