امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 103

1. ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها

2. خار است بی رخسار تو در دیده گلزارها

3. شد پوستم بر استخوان چون چنگ خشک و از فغان

4. رگها نگر اینک بر آن افتاده همچون تارها

5. تا آفتاب و روی مه دیدند آن زلف سیه

6. در کوی او رو همچو که مانده ست بر دیوارها

7. هر گه که چوگان بازد او، بازم به راهش سر چو گو

8. آری، مرا در عشق او باشد ازین سر کارها

9. تا چند چشم پر زنم در عشق خون بارم ز غم

10. آری، که از غم شسته ام من دست ازین خون بارها

11. پیکان که بودی در درون با تیر خود کردی برون

12. خرسندییی دارم کنون در را بدان زنگارها

13. از دیده اشک من روان، آن سرو دلجوی کسان

14. خسرو چو بلبل در فغان او همنشین با خارها


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عشق یکرنگی تقاضا می کند وین روشن است
* ورنه شمع آتش چرا زد همچو خود پروانه را
شعر کامل
جامی
* دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد
* شد سوی محتسب و کار به دستوری کرد
شعر کامل
حافظ
* دل چو بیناست، چه غم دیده اگر نابیناست؟
* خانه آینه را روشنی از روزن نیست
شعر کامل
صائب تبریزی