امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1210

1. گل ز بیم باد زیر پرده می دارد چراغ

2. آری، آری، باد را طاقت نمی آرد چراغ

3. هر شبی پروین که عکس خویش در آب افگند

4. آسمان گویی میان آب می کارد چراغ

5. برگ می ریزد ز گل، دانم خزان خواهد رسید

6. میهمان آید به خانه چون که گل بارد چراغ

7. چون در افتد برق در ابر سیه نظاره کن

8. ابر را شب داند و آن را چه پندارد چراغ

9. ابرها تیره ست نگذارم می روشن ز کف

10. کس به تاریکی روان از دست نگذارد چراغ

11. بی چراغی می جهان بر دیده خسرو شب است

12. ساقی خورشید رویی کو که بسپارد چراغ؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* غافل مشو ز پاس دل بیقرار ما
* کاین مرغ پر شکسته قفس ها شکسته است
شعر کامل
صائب تبریزی
* هرگز حدیث زلف تو کوته نمی شود
* این گفت و گوی تا به قیامت مسلسل است
شعر کامل
جامی
* چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست
* که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
شعر کامل
سعدی