امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1210

1. گل ز بیم باد زیر پرده می دارد چراغ

2. آری، آری، باد را طاقت نمی آرد چراغ

3. هر شبی پروین که عکس خویش در آب افگند

4. آسمان گویی میان آب می کارد چراغ

5. برگ می ریزد ز گل، دانم خزان خواهد رسید

6. میهمان آید به خانه چون که گل بارد چراغ

7. چون در افتد برق در ابر سیه نظاره کن

8. ابر را شب داند و آن را چه پندارد چراغ

9. ابرها تیره ست نگذارم می روشن ز کف

10. کس به تاریکی روان از دست نگذارد چراغ

11. بی چراغی می جهان بر دیده خسرو شب است

12. ساقی خورشید رویی کو که بسپارد چراغ؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در محفلی که خورشید اندر شمار ذره‌ست
* خود را بزرگ دیدن شرط ادب نباشد
شعر کامل
حافظ
* خمار آلوده ام، سود و زیان خود نمی دانم
* به یک پیمانه سودا می کنم دنیی و عقبی را
شعر کامل
صائب تبریزی
* توشهٔ بخل میندوز که دو دست و غبار
* سوزن کینه مپرتاب که خنجر گردد
شعر کامل
پروین اعتصامی