لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_مختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ 91 : شمع است که همچو سرکشی میخندد
شمارهٔ 92 : شمعی که به یک دو شب فرو میگذرد
شمارهٔ 93 : ای آتش شمع سوز ناساز مشو
شمارهٔ 94 : ای شمع! دمی از دل مضطر میزن
شمارهٔ 95 : در عشقِ تو عقل و سمع میباید باخت
شمارهٔ 96 : ماتم زدهٔ تو جانِ سرگشتهٔ ماست
شمارهٔ 97 : روی تو که عقل ازو خجل میآید
شمارهٔ 98 : چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم
شمارهٔ 99 : تا از سر‍ زلفت خبرم میماند
شمارهٔ 100 : من شمع توام که گر بسوزم صد بار
شمارهٔ 101 : بر بوی وصال میدویدم همه سال
شمارهٔ 102 : پیوسته کتاب هجر میخواهم خواند
شمارهٔ 103 : در اشک خود از فرقت آن یار که بود
شمارهٔ 104 : گفتم:‌جانا! عهد و قرارت این است
شمارهٔ 105 : دل بی غم دلفروز نتوان آورد
شمارهٔ 106 : دی میگفتم دستِ من و دامنِ او
شمارهٔ 107 : امروز منم فتاده زان دلکش باز
شمارهٔ 108 : چون نیست امید غمگسارم نفسی
شمارهٔ 109 : ای شمع! کسی که چون تو آغشته بود
شمارهٔ 110 : ای شمعِ جهان فروز! در هر نفسی
شمارهٔ 111 : ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او
شمارهٔ 112 : چون شمع یک آغشتهٔ تنها بنمای

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود
* چون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش
* نخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
شعر کامل
صائب تبریزی
* ملکت عاشقی و گنج طرب
* هر چه دارم ز یمن همت اوست
شعر کامل
حافظ