لینک اشتراک گذاری
کپی شد
اقبال لاهوریارمغان حجاز
شمارهٔ 331-بگو ابلیس را از من پیامی : بگو ابلیس را از من پیامی
شمارهٔ 332-جهان تا از عدم بیرون کشیدند : جهان تا از عدم بیرون کشیدند
شمارهٔ 333-جدائی شوق را روشن بصر کرد : جدائی شوق را روشن بصر کرد
شمارهٔ 334-ترا ازستان خود براندند : ترا ازستان خود براندند
شمارهٔ 335-تو می دانی صواب و ناصوابم : تو می دانی صواب و ناصوابم
شمارهٔ 336-بیا تا نرد را شاهانه بازیم : بیا تا نرد را شاهانه بازیم
شمارهٔ 337-فساد عصر حاضر شکار است : فساد عصر حاضرشکار است
شمارهٔ 338-به هر کو رهزنان چشم و گوش اند : به هر کو رهزنان چشم و گوش اند
شمارهٔ 339-چه شیطانی خرامش واژگونی : چه شیطانی خرامش واژگونی
شمارهٔ 340-چه زهرابی که در پیمانه اوست : چه زهرابی که در پیمانه اوست
شمارهٔ 341-بشر تا از مقام خود فتاد است : بشر تا از مقام خود فتاد است
شمارهٔ 342-مشو نخچیر ابلیسان این عصر : مشو نخچیر ابلیسان این عصر
شمارهٔ 343-حریف ضرب او مرد تمام است : حریف ضرب او مرد تمام است
شمارهٔ 344-ز فهم دون نهادان گرچه دور است : ز فهم دون نهادان گرچه دور است
شمارهٔ 345-بیا تا کار این امت بسازیم : بیا تا کار این امت بسازیم
شمارهٔ 346-قلندر جره باز سمانها : قلندر جره باز سمانها
شمارهٔ 347-ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت : ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت
شمارهٔ 348-چو اشک اندر دل فطرت تپیدم : چو اشک اندر دل فطرت تپیدم
شمارهٔ 349-مرا از منطقید بوی خامی : مرا از منطقید بوی خامی
شمارهٔ 350-بیا از من بگیرن دیر ساله : بیا از من بگیرن دیر ساله
شمارهٔ 351-بدست من همان دیرینه چنگ است : بدست من همان دیرینه چنگ است
شمارهٔ 352-بگو از من به پرویزان این عصر : بگو از من به پرویزان این عصر
شمارهٔ 353-فقیرم ساز و سامانم نگاهی است : فقیرم ساز و سامانم نگاهی است
شمارهٔ 354-در دل را بروی کس نبستم : در دل را بروی کس نبستم
شمارهٔ 355-درین گلشن ندارم ب و جاهی : درین گلشن ندارمب و جاهی
شمارهٔ 356-دو صد دانا درین محفل سخن گفت : دو صد دانا درین محفل سخن گفت
شمارهٔ 357-ندانم نکته های علم و فن را : ندانم نکته های علم و فن را
شمارهٔ 358-نپنداری که مرغ صبح خوانم : نپنداری که مرغ صبح خوانم
شمارهٔ 359-بچشم من جهان جز رهگذر نیست : بچشم من جهان جز رهگذر نیست
شمارهٔ 360-به این نابودمندی بودن آموز : به این نابودمندی بودن آموز

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هوای دامن صحراست لیلی را مگر در سر؟
* که دل در سینه می لرزد چو برگ بید مجنون را
شعر کامل
صائب تبریزی
* از کران تا به کران لشکر ظلم است ولی
* از ازل تا به ابد فرصت درویشان است
شعر کامل
حافظ
* دل آگاه در پیری زغفلت بیش می لرزد
* که وقت صبح اکثر شبروان را خواب می آید
شعر کامل
صائب تبریزی