فروغی بسطامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 457

1. چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی

2. بر دشمنان نشستی، دل دوستان شکستی

3. سر شانه را شکستم به بهانهٔ تطاول

4. که به حلقه حلقه زلفت نکند درازدستی

5. ز تو خواهش غرامت نکند تنی که کشتی

6. ز تو آرزوی مرهم نکند دلی که خستی

7. کسی از خرابهٔ دل نگرفته باج هرگز

8. تو بر آن خراج بستی و به سلطنت نشستی

9. به قلمروی محبت در خانه‌ای نرفتی

10. که به پاکی‌اش نرفتی و به سختی‌اش نبستی

11. به کمال عجز گفتم که به لب رسید جانم

12. ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی

13. ز طواف کعبه بگذر، تو که حق نمی‌شناسی

14. به در کنشت منشین تو که بت نمی‌پرستی

15. تو که ترک سر نگفتی ز پیش چگونه رفتی

16. تو که نقد جان ندادی ز غمش چگونه رستی

17. اگرت هوای تاج است به بوس خاک پایش

18. که بدین مقام عالی نرسی مگر ز پستی

19. مگر از دهان ساقی مددی رسد وگرنه

20. کس از این شراب باقی نرسد به هیچ مستی

21. مگر از عذار سر زد خط آن پسر فروغی

22. که به صد هزار تندی ز کمند شوق جستی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ماجرای دل دیوانه بگفتم به طبیب
* که همه شب در چشمست به فکرت بازم
شعر کامل
سعدی
* حیف است طایری چو تو در خاکدان غم
* زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت
شعر کامل
حافظ
* ای صبا امشبم مدد فرمای
* که سحرگه شکفتنم هوس است
شعر کامل
حافظ