لینک اشتراک گذاری
کپی شد
حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 341

1. گر من از سرزنش مدعیان اندیشم

2. شیوه مستی و رندی نرود از پیشم

3. زهد رندان نوآموخته راهی بدهیست

4. من که بدنام جهانم چه صلاح اندیشم

5. شاه شوریده سران خوان من بی‌سامان را

6. زان که در کم خردی از همه عالم بیشم

7. بر جبین نقش کن از خون دل من خالی

8. تا بدانند که قربان تو کافرکیشم

9. اعتقادی بنما و بگذر بهر خدا

10. تا در این خرقه ندانی که چه نادرویشم

11. شعر خونبار من ای باد بدان یار رسان

12. که ز مژگان سیه بر رگ جان زد نیشم

13. من اگر باده خورم ور نه چه کارم با کس

14. حافظ راز خود و عارف وقت خویشم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* فتنه برانگیخت دل خون شهان ریخت دل
* با همه آمیخت دل گر چه جدا می‌رود
شعر کامل
مولوی
* آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است
* دوری ما غافلان از قرب منزل بوده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* به چشم زنده دلان خوشترست خلوت گور
* زخانه ای که در او میهمان نمی باشد
شعر کامل
صائب تبریزی