هلالی جغتایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 153

1. ماه من، زلفت شب قدرست و رویت روز عید

2. در سر ماهی شب و روز به این خوبی که دید؟

3. سرو من برخاست، از قدش قیامت شد پدید

4. غیر آن قامت که من دیدم قیامت را که دید؟

5. آن زنخدان را که پر کردند ز آب زندگی

6. بر کفم نه، کز کما نازکی خواهد چکید

7. چون در آغوشت گرفتم قالب من جان گرفت

8. غالباً جان‌آفرین جسم تو از جان آفرید

9. چون کف پایت نهادی بر دلم آرام یافت

10. دست ازو گر باز داری همچنان خواهد تپید

11. چون که بگذشتی تو اشک من روان شد از پیت

12. عزم پابوس تو دارد، هر کجا خواهد رسید

13. می‌کشم بار غم از هجران و این کوه بلاست

14. من ندانم کین بلا را تا به کی خواهم کشید؟

15. وه! چه پیش آمد، هلالی، کان غزال مشک‌بوی

16. ناگهان از من رمید و با رقیبان آرمید؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هر سرایی را چراغی هست صائب در جهان
* خانه دل روشن از نور عبادت می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* رای روشن ز بزرگان کهنسال طلب
* آبها صاف در ایام خزان می گردد
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما
* ای از تو آبستن چمن و ای از تو خندان باغ‌ها
شعر کامل
مولوی