جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1117

1. دادیم دست چو دیدی به ره خود بستم

2. تا نیفگندی از پا نگرفتی دستم

3. گرچه شد سوده مرا پای به راه طلبت

4. کردم از تارک سر پای و ز پا ننشستم

5. یک سرِ ناخنم از سینه نماندست درست

6. بس که از دستِ غمت سینه به ناخن خستم

7. هستیم شد همه در راه تمنای تو نیست

8. نیستم جز به تمنّای تو هرجا هستم

9. داشت در تفرقه غم های پراگنده مرا

10. بر تو عاشق شدم و از همه غمها رَستم

11. هر زمان در صفت حسن تو همچون جامی

12. بر سرِ لوح سخن نقش دگر می بستم

13. چون رخ خوب تو دیدم ز همه شرمنده

14. پاره کردم ورق خویش قلم بشکستم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در گوشه چشم است نهان فتنه دوران
* با گوشه نشینان جهان کار مدارید
شعر کامل
صائب تبریزی
* نقش پای رفتگان هموار سازد راه را
* مرگ را داغ عزیزان بر من آسان کرده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* اشک من رنگ شفق یافت ز بی‌مهری یار
* طالع بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد
شعر کامل
حافظ