لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1406

1. ای ز سنبل خط تو بر گل نقاب انداخته

2. زلف شبرنگت بر اوج مه طناب انداخته

3. جعدتر داری به رخ يا راقمِ خطّ لبت

4. شسته مشکین لیقه و بر آفتاب انداخته

5. از لبت دل در خیال آب حیوان تشنه ایست

6. بر امید آب خود را در سراب انداخته

7. از لطافت روی تو خط می نماید زیر پوست

8. سبزۀ تر گوییا عکس اندر آب انداخته

9. طرّۀ پر خم که شد موی میانت را کمر

10. بر رگ جانم هزاران پیچ و تاب انداخته

11. دل که از غم سوخت از بویش منِ بی خود خوشم

12. همچو آن مستی که بر آتش کباب انداخته

13. ای خوش آن شب ها که جامی رخ به پایت سوده است

14. چون تو واقف گشته ای خود را به خواب انداخته


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* تا صبا شد دسته بند سنبل گلپوش او
* کار او جز عنبر افشانی و عطاری که دید
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* تو اعتماد مکن بر کمال و دانش خویش
* که کوه قاف شوی زود در هوات کنند
شعر کامل
مولوی
* جهان بر آب نهادست و زندگی بر باد
* غلام همت آنم که دل بر او ننهاد
شعر کامل
سعدی