لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 370

1. چو در طریق ارادت نگار ما دو دل است

2. به هر کجا رود از کوی یک دلان بحل است

3. ز چین به لوح جبینش هزار نقش خطاست

4. چه سود از آنکه رُخش رشک صورت چگل است

5. ز لطف و قهر وی آسودگی نیابد کس

6. مزاج او چو نه در طور حسن معتدل است

7. به تیغ فرقت ازو به که بگسلم پیوند

8. به زلف او رگ جانم اگرچه متّصل است

9. چو ریخت بی گنهم خون ز عکس خون منست

10. که سرخ گشته رخ او نه آنکه منفعل است

11. گیاه مهر چه جویم ازو که دست قضا

12. فشانده تخم جفاکاریش در آب و گل است

13. به دلبری که نبود اهل داد دل جامی

14. کنون ز کردۀ خود پیش اهل دل خجل است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* اول کسی که ریخته است آب روی من
* اشک است کش به خون جگر پروریده‌ام
شعر کامل
سلمان ساوجی
* ره نیکمردان آزاده گیر
* چو استاده‌ای دست افتاده‌گیر
شعر کامل
سعدی
* گوی زمین ربوده چوگان عدل اوست
* وین برکشیده گنبد نیلی حصار هم
شعر کامل
حافظ