جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 844

1. شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

2. سوی چو من گدایی مشکل فتد نگاهش

3. من کیستم که خواهم پهلوی او نشينم

4. این بس مرا که بینم از دور گاه گاهش

5. فرسوده قالب من همواره خاک بادا

6. بر هر زمین که باشد آمد شدِ سپاهش

7. هرکس به مِهر آن خط میرد رسد به محشر

8. صد گونه سرخ رویی از نامۀ سیاهش

9. در گلستان خوبی برگِ وفا مجویید

10. کز خون بی گناهان پرورده شد گیاهش

11. من داد خود چه خواهم زان مه که هرگزش نیست

12. چون پادشاهِ ظالم پروای دادخواهش

13. جامی ز کوی هستی بریست رَخت گویی

14. کز هیچ سو نیاید دیگر فغان و آهش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زلف تو برد دین و دل و عقل و هوش من
* شب پاک خانه را نتوان رفتن این چنین
شعر کامل
صائب تبریزی
* با غریبان لطف بی‌اندازه کن
* تا رود نامت به نیک در دیار
شعر کامل
سعدی
* عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
* برگیر و دهل می‌زن کان ماه پدید آمد
شعر کامل
مولوی