لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 869

1. چون نمودی آن دو رخ بگشا لب خندان خویش

2. جلوه ده بر بیدلان یک غنچه از بستان خویش

3. کس رطب بی خسته کم دیده لب از من در مدوز

4. تا که سازم آن رطب را خسته از دندان خویش

5. هر دم از پیراهنت دیدن چه حاجت زخم تیغ

6. چون به قصد قتل من بالا زنی دامان خویش

7. هر رگم را شد به پیکان تو پیوندی جدا

8. کن ترحّم وز تن زارم مکش پیکان خویش

9. من ز تو محروم و افغان من آید سوی تو

10. کاش بتوانم که آیم همرهِ افغان خویش

11. تا نبیند چشم در نظّاره ات هر بوالهوس

12. از سیاست ریز خونم بر سرِ میدان خویش

13. بهر جدول زر دهد خورشید و گردون لاژورد

14. چون کند جامی سواد از بهر تو دیوان خویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست
* همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت
شعر کامل
حافظ
* تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
* و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
شعر کامل
سعدی
* ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم
* بجز رویت نمی‌خواهم که روی هیچ کس بینم
شعر کامل
سعدی