کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 558

1. یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود

2. خط او سبزی و لبها نمک خوان که بود

3. چون خضر شد ز نظر غایب و معلوم نشد

4. که به تاریکی شب چشمه حیوان که بود

5. آن لب لعل کزو ماند دهان همه باز

6. باز پرسید که دوشینه به دندان که بود

7. سر ما بود و در او همه شب تا دم صبح

8. تا خود او شمع سرای که و ایران که بود

9. سوختم از غم و روشن نشد این نکته هنوز

10. که شب آن شمع شکر لب به شبستان که بود

11. از دل خسته چه پرسی که که آزرد ترا

12. غمزه را پرسی که آن زخم ز پیکان که بود

13. گفته ای در غم هجرم نکند ناله کمال

14. بر سر کوی تو دوش این همه افغان که بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بر سیب زنخدان تو چون گرد نشیند
* جانها همه با آه به یکبار برآید
شعر کامل
صائب تبریزی
* مردم سپند بر سر آتش نهند و تو
* آتش زدی به عالم از آن خال چون سپند
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چو از کوه بفروخت گیتی فروز
* دو زلف شب تیره بگرفت روز
شعر کامل
فردوسی