کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 787

1. مرا گویند باران کیست بار تو چرا گویم

2. ز مهروبان کدامست اختیار نو چرا گویم

3. نشسته بر سر راه طلبکاری چو مشتاقان

4. برای کیست چندین انتظار تو چرا گویم

5. نماند از خوردن غمهای تو نام و نشانی هم

6. نگونی چیست نام غمگسار نو چرا گویم

7. رقیب ار گویدم کای بیخبر از کار و بار خود

8. به من باری بگو تا چیست کار تو چرا گویم

9. گرم باشد مجال نطق پیش تو به روز و شب

10. سخن جز از سر زلف و عذار تو چرا گویم

11. و اگر باز از قرار دوستی آن زلف بر گردد

12. چرا و چون به زلف بی قرار تو چرا گویم

13. اگر خون کمال آن غمزه ریزد از سر مستی

14. من این رنجش به چشم پر خمار تو چرا گویم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تابر آمد جامهای سرخ مل بر شاخ گل
* پنجه های دست مردم سر فرو کرد از چنار
شعر کامل
فرخی سیستانی
* نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست
* نوبت لطف و عطاست بحر صفا در صفاست
شعر کامل
مولوی
* همت عالی طلب جام مرصع گو مباش
* رند را آب عنب یاقوت رمانی بود
شعر کامل
حافظ