خاقانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 117

1. آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد

2. آواز بی‌نیازی از آسمان برآمد

3. تا پرده گشت مویت در پرده رفت رویت

4. روز جهان فرو شد راز نهان برآمد

5. هر کو چو شمع پرورد از آتش تو جان را

6. جانش هلاک تن شد خنده زنان برآمد

7. با این جفا که اکنون با عاشقان نمودی

8. روزی نگفت یک کس کز یک فغان برآمد

9. هر مرغ را که روزی زلف تو دامگه شد

10. آمد قضا که روزیش از آشیان برآمد

11. جان گران بها به تو بخشم به عرض بوسی

12. بستان مده جگر که نه بر تو گران برآمد

13. عشق تو گوهری که گنج روان بیرزد

14. وهمم در این فرو شد کو از چه کان برآمد

15. خاقانی آن توست بر او تیغ چون کشیدی

16. خود بی‌مصاف جانا با او توان برآمد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کس نجست از دل گم گشتهٔ ما هیچ نشان
* مو به مو هر چه سر زلف تو را شانه زدند
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ز شست صدق گشادم هزار تیر دعا
* ولی چه سود یکی کارگر نمی‌آید
شعر کامل
حافظ
* شب صحبت غنیمت دان و داد خوشدلی بستان
* که مهتابی دل افروز است و طرف لاله زاری خوش
شعر کامل
حافظ