محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 394

1. بر سر کوی تو هرگاه که پیدا گشتم

2. سگ کویت به فغان آمد رسوا گشتم

3. طوطی ناطقه‌ام قوت گفتار نداشت

4. دیدم آئینهٔ روی تو و گویا گشتم

5. کام جان با خط سبز و لب جان‌بخش تو بود

6. هرزه عمری ز پی خضر و مسیحا گشتم

7. چون برم پی به مقام تو گرفتم چو صبا

8. پا ز سر کردم و سر تا سر دنیا گشتم

9. منم ای شمع بتان مرغ سمندر خوئی

10. که چو پروانه به دوران تو پیدا گشتم

11. تاب دیدار تو چون آورم ای غیرت حور

12. من که نادیده مه روی تو شیدا گشتم

13. هرکه پیمود ره الفت من وحشی گشت

14. بس که باوحش من بادیه پیما گشتم

15. محتشم تا روش فقر و فنا دانستم

16. منکر جاه جم وحشمت دارا گشتم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست
* وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست
شعر کامل
حافظ
* غبار راه راهگذارت کجاست تا حافظ
* به یادگار نسیم صبا نگه دارد
شعر کامل
حافظ
* ساختم با آتش دل لاله زاری شد مرا
* سوختم خار تعلق نوبهاری شد مرا
شعر کامل
رهی معیری