محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 399

1. دی به دنبال یکی کبک خرام افتادم

2. رفتم از شهر به صحرا و به دام افتادم

3. مگر این باده همه داروی بیهوشی بود

4. که من لجه‌کش از یک دو سه جام افتادم

5. آن چه قد بود و چه قامت که ز نظارهٔ آن

6. تا دم صبح قیامت ز قیام افتادم

7. به اشارت مگر احوال بگویم که چه شد

8. که ز گویائی از آن طرز کلام افتادم

9. هیچ زخمی نزد آن غمزه که کاری نفتاد

10. من افتاده چگویم ز کدام افتادم

11. من که بودم ز مقیمان سر کوی حضور

12. از کجا آه به این طرفه مقام افتادم

13. محتشم بوی جنونم همه کس فاش شنید

14. چون درین سلسله غالیهٔ فام افتادم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بیایید بیایید که گلزار دمیده‌ست
* بیایید بیایید که دلدار رسیده‌ست
شعر کامل
مولوی
* جعد بنفشه بین ز نسیم سحرگهی
* همچون شکنج طره خوبان گرفته خم
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* هر سرایی را چراغی هست صائب در جهان
* خانه دل روشن از نور عبادت می شود
شعر کامل
صائب تبریزی