مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 592

1. اگر چرخ وجود من از این گردش فروماند

2. بگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند

3. اگر این لشکر ما را ز چشم بد شکست افتد

4. به امر شاه لشکرها از آن بالا فروآید

5. اگر باد زمستانی کند باغ مرا ویران

6. بهار شهریار من ز دی انصاف بستاند

7. شمار برگ اگر باشد یکی فرعون جباری

8. کف موسی یکایک را به جای خویش بنشاند

9. مترسان دل مترسان دل ز سختی‌های این منزل

10. که آب چشمه حیوان بتا هرگز نمیراند

11. رایناکم رایناکم و اخرجنا خفایاکم

12. فان لم تنتهوا عنها فایانا و ایاکم

13. و ان طفتم حوالینا و انتم نور عینانا

14. فلا تستیاسوا منان فان العیش احیاکم

15. شکسته بسته تازی‌ها برای عشقبازی‌ها

16. بگویم هر چه من گویم شهی دارم که بستاند

17. چو من خود را نمی‌یابم سخن را از کجا یابم

18. همان شمعی که داد این را همو شمعم بگیراند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم
* یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت
شعر کامل
حافظ
* عاشق از بار لباس عاریت آسوده است
* بید مجنون را کلاه و جامه از موی خودست
شعر کامل
صائب تبریزی
* غرض کرشمه حسن است ور نه حاجت نیست
* جمال دولت محمود را به زلف ایاز
شعر کامل
حافظ