اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 284

1. خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماند

2. همه غم رفت و ه بغیر از غم آن یار نماند

3. گر چه در پای دلم خار جفا بود، دگر

4. گل به دست آمد و در پای دلم خار نماند

5. آن گروهی که به آزار دلم کوشیدند

6. چون برفتند دگر هیچ دلازار نماند

7. دشمن از غصهٔ من علت بیماری داشت

8. دوستان مژده، که آن ناخوش بیمار نماند

9. چشم من بر سر خاک درش از شوق امشب

10. سیل خونین صفتی ریخت، که دیوار نماند

11. ناله میکردم و گفت: اوحدی، این روزی دو

12. قصه بسیار نگوییم، که بسیار نماند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من بر سرآنم که به زلف تو زنم دست
* تا سنبل زلف تو چه سرداشته باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* سرو سهی که هست شب و روز در قیام
* چون قامتت بدید بر او فرض شد نماز
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* گفتا کجاست خوشتر گفتم که قصر قیصر
* گفتا چه دیدی آن جا گفتم که صد کرامت
شعر کامل
مولوی