سعدی_بوستانباب سوم در عشق و مستی و شور (فهرست)

شمارهٔ 7-حکایت در فدا شدن اهل محبت و غنیمت شمردن

1. یکی تشنه می‌گفت و جان می‌سپرد

2. خنک نیکبختی که در آب مرد

3. بدو گفت نابالغی کای عجب

4. چو مردی چه سیراب و چه خشک لب

5. بگفتا نه آخر دهان تر کنم

6. که تا جان شیرینش در سر کنم؟

7. فتد تشنه در آبدان عمیق

8. که داند که سیراب میرد غریق

9. اگر عاشقی دامن او بگیر

10. وگر گویدت جان بده، گو بگیر

11. بهشت تن آسانی آنگه خوری

12. که بر دوزخ نیستی بگذری

13. دل تخم کاران بود رنج کش

14. چو خرمن برآید بخسبند خوش

15. در این مجلس آن کس به کامی رسید

16. که در دور آخر به جامی رسید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای صبح شب نشینان جانم به طاقت آمد
* از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران
شعر کامل
سعدی
* جای شادی نیست زیر این سپهر نیلگون
* خنده در هنگامه ماتم نمی باید زدن
شعر کامل
صائب تبریزی
* چون طره عنبر شکنش در شکن افتد
* از سنبل تر سلسله برنسترن افتد
شعر کامل
خواجوی کرمانی