سعدی_مواعظغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 28

1. وقت آنست که ضعف آید و نیرو برود

2. قدرت از منطق شیرین سخنگو برود

3. ناگهی باد خزان آید و این رونق و آب

4. که تو می‌بینی ازین گلبن خوشبو برود

5. پایم از قوت رفتار فرو خواهد ماند

6. خنک آن کس که حذر گیرد و نیکو برود

7. تا به روزی که به جوی شده بازآید آب

8. یعلم‌الله که اگر گریه گریه کنم جو برود

9. من و فردوس بدین نقد بضاعت که مراست؟

10. اهرمن را که گذارد که به مینو برود؟

11. سعیم اینست که در آتش اندیشه چو عود

12. خویشتن سوخته‌ام تا به جهان بو برود

13. همه سرمایهٔ سعدی سخن شیرین بود

14. وین ازو ماند که چه با او برود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گل چه داند که درد بلبل چیست؟
* او همین کار رنگ و بو داند
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* من بی‌مایه که باشم که خریدار تو باشم
* حیف باشد که تو یار من و من یار تو باشم
شعر کامل
سعدی
* خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد
* خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
شعر کامل
حافظ