لینک اشتراک گذاری
کپی شد
حزین لاهیجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 274

1. نسرین به چمن برندمد گر بدن این است

2. از غنچه صبا دم نزند گر دهن این است

3. یک دیده جلا یافته از نکهت یوسف

4. صد دیده کند روشن، اگر پیرهن این است

5. خال از خم آن زلف نمودیّ و نهفتی

6. بنما که جگر خون کن مشک ختن این است

7. گرد سر آن طرّه، چمن سیر تذروی

8. پر می زد و می گفت: غریبان، وطن این است

9. بی باده حزین از می گفتار تو مستیم

10. پیمانه بپیما که شراب کهن این است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چون قوس قزح برگ رزان رنگ به رنگ اند
* در قوس قزح خوشهٔ انگور گمانست
شعر کامل
منوچهری
* این که تو داری قیامتست نه قامت
* وین نه تبسم که معجزست و کرامت
شعر کامل
سعدی
* تو بت چرا به معلم روی که بتگر چین
* به چین زلف تو آید به بتگری آموخت
شعر کامل
سعدی