کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 643

1. ما به فریاد آمدیم از ناله شبهای خویش

2. پرسشی میکنز رنجوران شب پیمای خویش

3. با همه خندان لبی بر من بگرید شمع جمع

4. گر برو پیدا کنم این سوز ناپیدای خویش

5. من که بیقیمت نرم پیش کسان از خاک راه

6. خود فروشیها کنم گر خوانیم مولای خویش

7. تا به بالای بلندت سر فرو آورده ام

8. سر بلندم راستی از همت والای خویش

9. سرو بر طرف چمن وقتی به جای خویش بود

10. تا تو سوی او برفتی او برفت از جای خویش

11. حسن و زیانی بناگوش ترا زیبد که یافت

12. خلعت سودای زلفت راست بر بالای خویش

13. هم به خاک پات کش بر دیده بنشاند کمال

14. گ ر فرستنی سوی او گردی ز خاک پای خویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به کسی نظر ندارد بجز آینه بت من
* که ز عکس چهره خود شده است بت پرست او
شعر کامل
مولوی
* میان مهربانان کی توان گفت
* که یار ما چنین گفت و چنان کرد
شعر کامل
حافظ
* میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را
* چه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
شعر کامل
صائب تبریزی