لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 61 : هلا ای زهره زهرا بکش آن گوش زهرا را
غزل شمارهٔ 62 : بهار آمد بهار آمد سلام آورد مستان را
غزل شمارهٔ 63 : چه چیزست آنک عکس او حلاوت داد صورت را
غزل شمارهٔ 64 : تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا
غزل شمارهٔ 65 : ببین ذرات روحانی که شد تابان از این صحرا
غزل شمارهٔ 66 : تو را ساقی جان گوید برای ننگ و نامی را
غزل شمارهٔ 67 : از آن مایی ای مولا اگر امروز اگر فردا
غزل شمارهٔ 68 : چو شست عشق در جانم شناسا گشت شستش را
غزل شمارهٔ 69 : چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا
غزل شمارهٔ 70 : برات آمد برات آمد بنه شمع براتی را
غزل شمارهٔ 71 : اگر نه عشق شمس الدین بدی در روز و شب ما را
غزل شمارهٔ 72 : به خانه خانه می‌آرد چو بیذق شاه جان ما را
غزل شمارهٔ 73 : آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
غزل شمارهٔ 74 : گر زان که نه‌ای طالب جوینده شوی با ما
غزل شمارهٔ 75 : ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را
غزل شمارهٔ 76 : آخر بشنید آن مه آه سحر ما را
غزل شمارهٔ 77 : آب حیوان باید مر روح فزایی را
غزل شمارهٔ 78 : ساقی ز شراب حق پر دار شرابی را
غزل شمارهٔ 79 : ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را
غزل شمارهٔ 80 : امروز گزافی ده آن باده نابی را
غزل شمارهٔ 81 : ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین را
غزل شمارهٔ 82 : معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا
غزل شمارهٔ 83 : ای یار قمرسیما ای مطرب شکرخا
غزل شمارهٔ 84 : چون گل همه تن خندم نه از راه دهان تنها
غزل شمارهٔ 85 : از بهر خدا بنگر در روی چو زر جانا
غزل شمارهٔ 86 : ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا
غزل شمارهٔ 87 : جانا سر تو یارا مگذار چنین ما را
غزل شمارهٔ 88 : شاد آمدی ای مه رو ای شادی جان شاد آ
غزل شمارهٔ 89 : یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوا
غزل شمارهٔ 90 : ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از صحبت مردم دل ناشاد گریزد
* چون آهوی وحشی که ز صیاد گریزد
شعر کامل
رهی معیری
* به سرکشی خود ای سرو جویبار مناز
* که گر بدو رسی از شرم سر فروداری
شعر کامل
حافظ
* خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان
* زین فتنه‌ها که دامن آخرزمان گرفت
شعر کامل
حافظ