لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانرباعی ها
رباعی شمارهٔ 331 : دل یاد تو کرد چون طرب می انگیخت
رباعی شمارهٔ 332 : دور است ز تو نظر بهانه اینست
رباعی شمارهٔ 333 : دوش از سر لطف یار در من نگریست
رباعی شمارهٔ 334 : دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریست
رباعی شمارهٔ 335 : دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است
رباعی شمارهٔ 336 : راهی ز زبان ما بدل پیوسته است
رباعی شمارهٔ 337 : روزی ترش است و دیدهٔ ابرتر است
رباعی شمارهٔ 338 : روزی که ترا ببینم آدینهٔ ماست
رباعی شمارهٔ 339 : روزیکه مرا به نزد تو دورانست
رباعی شمارهٔ 340 : زانروز که چشم من برویت نگریست
رباعی شمارهٔ 341 : زان روی که دل بستهٔ آنزنجیر است
رباعی شمارهٔ 342 : زان رونق هر سماع آواز دف است
رباعی شمارهٔ 343 : زان می خوردم که روح پیمانه اوست
رباعی شمارهٔ 344 : زان می مستم که نقش جامش عشق است
رباعی شمارهٔ 345 : سرسبز بود خاک که آتش یار است
رباعی شمارهٔ 346 : سر سخن دوست نمیرم گفت
رباعی شمارهٔ 347 : سرگشته چو آسیای گردان کنمت
رباعی شمارهٔ 348 : سرگشته دلا به دوست از جان راهست
رباعی شمارهٔ 349 : سرمایهٔ عقل سر دیوانگیست
رباعی شمارهٔ 350 : سلطان ملاحت مه موزون منست
رباعی شمارهٔ 351 : سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت
رباعی شمارهٔ 352 : شاگرد توست دل که عشق آموز است
رباعی شمارهٔ 353 : شاهی که شفیع هر گنه بود برفت
رباعی شمارهٔ 354 : شب رو که شبت راهبر اسرار است
رباعی شمارهٔ 355 : شمشیر ازل بدست مردان خداست
رباعی شمارهٔ 356 : شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست
رباعی شمارهٔ 357 : صدربار بگفتمت چه هشیار و چه مست
رباعی شمارهٔ 358 : عاشق نبود آنکه سبک چون جان نیست
رباعی شمارهٔ 359 : عشق آمد و توبه را چو شیشه بشکست
رباعی شمارهٔ 360 : عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* خویش من آنست که از عشق زاد
* خوشتر از این خویش و تباریم نیست
شعر کامل
مولوی
* بوی گل و بانگ مرغ برخاست
* هنگام نشاط و روز صحراست
شعر کامل
سعدی
* تنگ شد از غم دل جای به من
* یک دل و این همه غم وای به من
شعر کامل
فروغی بسطامی