لینک اشتراک گذاری
کپی شد
بیدل دهلوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 1501 : تا دل از انجمن وصل تو مأیوس نبود
غزل شمارهٔ 1502 : شب که جز یأس به کام دل مأیوس نبود
غزل شمارهٔ 1503 : ناله می‌افشاند پر در باغ ما بلبل نبود
غزل شمارهٔ 1504 : نقش هستی جز غبار وهم نیرنگی نبود
غزل شمارهٔ 1505 : یکدو دم هنگامهٔ تشویش مهر و کینه بود
غزل شمارهٔ 1506 : چون شرر اقبال هستی بسکه فرصت‌کاه بود
غزل شمارهٔ 1507 : روزی‌ که عشق رنگ جهان نقش بسته بود
غزل شمارهٔ 1508 : هرکه را دیدم ز لاف ما و من شرمنده بود
غزل شمارهٔ 1509 : بسکه در ساز صفاکیشان حیا خوابیده بود
غزل شمارهٔ 1510 : شب که در یادت سراپایم زبان ناله بود
غزل شمارهٔ 1511 : شب‌که وصل آغوش‌پرداز دل دیوانه بود
غزل شمارهٔ 1512 : محوتسلیمیم اما سجده لغزش مایه بود
غزل شمارهٔ 1513 : آنروز که پیدایی ما را اثری بود
غزل شمارهٔ 1514 : با ما نه نم اشکی ونی چشم تری بود
غزل شمارهٔ 1515 : این انجمن افسانهٔ راز دهنی بود
غزل شمارهٔ 1516 : به‌کوی‌دوست‌که تکلیف بی‌نشانی بود
غزل شمارهٔ 1517 : به نظم عمرکه سر تا سرش روانی بود
غزل شمارهٔ 1518 : چون آب روان پر مگذر بی‌خبر از خود
غزل شمارهٔ 1519 : جایی‌که سعی حرص جنون‌آفرین دود
غزل شمارهٔ 1520 : تا مه نوبر فلک بال‌گشا می‌رود
غزل شمارهٔ 1521 : هر که آمد در جان بیکس‌تر از ما می‌رود
غزل شمارهٔ 1522 : با این خرام ناز اگر آن مست می‌رود
غزل شمارهٔ 1523 : شبنم صبح از چمن آبله دل می‌رود
غزل شمارهٔ 1524 : دل ز پی‌اش عمرهاست سجده‌ کمین می‌رود
غزل شمارهٔ 1525 : بعد ازینت سبزه خط در سیاهی می‌رود
غزل شمارهٔ 1526 : گر چنین اشکم ز شرم پرگناهی می‌رود
غزل شمارهٔ 1527 : شوق موسی نگهم رام تسلی نشود
غزل شمارهٔ 1528 : چو دولت درش بر خسان واشود
غزل شمارهٔ 1529 : آه نومیدم‌ کجا تأثیر من پیدا شود
غزل شمارهٔ 1530 : گر چنین بخت نگون عبرت ‌کمین پیدا شود

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* انگور سیاهست و چوماهست و عجب نیست
* زیرا که سیاهی صفت ماه روانست
شعر کامل
منوچهری
* چو بی زعفران گشته‌ای خنده ناک
* مخور زعفران تا نگردی هلاک
شعر کامل
نظامی
* جان میده وداد طمع و حرص مده
* غم میخور و نان منت آلوده مخور
شعر کامل
عبید زاکانی