لینک اشتراک گذاری
کپی شد
فیض کاشانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 241 : ز شراب وصل جانان سر من خمار دارد
غزل شمارهٔ 242 : هر دم سر پر شورم سودای دگر دارد
غزل شمارهٔ 243 : دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد
غزل شمارهٔ 244 : گفتم مگر ز رویت زاهد خبر ندارد
غزل شمارهٔ 245 : با هیچکس این کش مکش آن یار ندارد
غزل شمارهٔ 246 : غمی هست در دل که گفتن ندارد
غزل شمارهٔ 247 : سرم سودای سودائی ندارد
غزل شمارهٔ 248 : چه عیش آنرا که سودائی ندارد
غزل شمارهٔ 249 : دلم هیهای او دارد سرم سودای او دارد
غزل شمارهٔ 250 : خوشا آن سر که سودای تو دارد
غزل شمارهٔ 251 : خورشید فلک روشنی از روی تو دارد
غزل شمارهٔ 252 : مستی ز شراب لب جانان مزه دارد
غزل شمارهٔ 253 : شهره شهر شود هر که جمالی دارد
غزل شمارهٔ 254 : ز روی مهوشان چشمم دمی دل بر نمی‌دارد
غزل شمارهٔ 255 : خبر شوق مرا هر که به یاران ببرد
غزل شمارهٔ 256 : مخموری از خمار بجامی که میخرد
غزل شمارهٔ 257 : از بهر من شراب بوامی که می خرد
غزل شمارهٔ 258 : بی لقای دوست حاشا روزگارم بگذرد
غزل شمارهٔ 259 : تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد
غزل شمارهٔ 260 : جان گذر میکند آن به که بجانان گذرد
غزل شمارهٔ 261 : عارف خدای دید در اصنام و حال کرد
غزل شمارهٔ 262 : خوشا آنکو انابت با خدا کرد
غزل شمارهٔ 263 : آمد شبی خیالش در صدر سینه جا کرد
غزل شمارهٔ 264 : روی در روی یار باید کرد
غزل شمارهٔ 265 : عشق آمد و عقل را بدر کرد
غزل شمارهٔ 266 : لعل لب تو چه با شکر کرد
غزل شمارهٔ 267 : خوش بود عدم هستی ما را که خبر کرد
غزل شمارهٔ 268 : تا مرا عشق تو با دیوانگان زنجیر کرد
غزل شمارهٔ 269 : ای مسلمانان مرا عشق جوانی پیر کرد
غزل شمارهٔ 270 : واعظ بمنبر آمد و بیهوده ساز کرد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ای صبح شب نشینان جانم به طاقت آمد
* از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران
شعر کامل
سعدی
* دو دوست قدر شناسند عهد صحبت را
* که مدتی ببریدند و بازپیوستند
شعر کامل
سعدی
* من گدا و تمنای وصل او هیهات
* مگر به خواب ببینم خیال منظر دوست
شعر کامل
حافظ