لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سیف فرغانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 361 : نگارا گرد کوی تو اگر بسیار می گردم
غزل شمارهٔ 362 : اگر بر درگه جانان چو سگ بسیار می گردم
غزل شمارهٔ 363 : مجلس انس ترا چون محرم راز آمدم
غزل شمارهٔ 364 : ای توانگر چو (ن) گدایانت بدر باز آمدم
غزل شمارهٔ 365 : نگارا تا ترا دیدم دل اندر کس نمی بندم
غزل شمارهٔ 366 : نام تو شنیدم رخ خوب تو ندیدم
غزل شمارهٔ 367 : چو روی تو گل رنگین ندیدم
غزل شمارهٔ 368 : عشقم دلیل شد بسوی دوست راه دیدم
غزل شمارهٔ 369 : باز بر لوح ضمیر از وصف روی دلبرم
غزل شمارهٔ 370 : بیک نظر دل خلقی همی برد یارم
غزل شمارهٔ 371 : مدتی شد که من از عشق تو سودا دارم
غزل شمارهٔ 372 : نگارا با رخ خوبت نه من تنها هوس دارم
غزل شمارهٔ 373 : من تحفه از دل می کنم نزدیک جانان می برم
غزل شمارهٔ 374 : گر کسی را حسد آید که ترا می نگرم
غزل شمارهٔ 375 : تا نقش تو هست در ضمیرم
غزل شمارهٔ 376 : ای غم تو روغن چراغ ضمیرم
غزل شمارهٔ 377 : اگر شبی ز وصال تو کام برگیرم
غزل شمارهٔ 378 : چو برقع ز رخ برگشایی بمیرم
غزل شمارهٔ 379 : از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزم
غزل شمارهٔ 380 : بغیر دوست نداند کسی که من چه کسم
غزل شمارهٔ 381 : بروز وصل زهجران یار می ترسم
غزل شمارهٔ 382 : ای سعادت مددی کن که بدان یار رسم
غزل شمارهٔ 383 : آنجا که جای دوست بود من نمی رسم
غزل شمارهٔ 384 : ای برده آب روی من ازعشق تو درآتشم
غزل شمارهٔ 385 : ای برده رویت آب مه ازمهر تو درآتشم
غزل شمارهٔ 386 : جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم
غزل شمارهٔ 387 : ای منور بروی تو هر چشم
غزل شمارهٔ 388 : شب نیست که خون نبارم ازچشم
غزل شمارهٔ 389 : ای عارض و خط تو شده صبح و شام چشم
غزل شمارهٔ 390 : آن توانگر بمعالی که منش درویشم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* سخن چون برابر شود با خرد
* روان سراینده رامش برد
شعر کامل
فردوسی
* زهر چشمش میان خندیدن
* همچو بادام تلخ در شکرست
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
* کان سوخته را جان شد و آواز نیامد
شعر کامل
سعدی