لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 421 : در عشق تو من توام تو من باش
غزل شمارهٔ 422 : منم اندر قلندری شده فاش
غزل شمارهٔ 423 : دستم نرسد به زلف چون شستش
غزل شمارهٔ 424 : بیچاره دلم که نرگس مستش
غزل شمارهٔ 425 : اگر دلم ببرد یار دلبری رسدش
غزل شمارهٔ 426 : آنکه سر دارد کلاهت نرسدش
غزل شمارهٔ 427 : عشق آن باشد که غایت نبودش
غزل شمارهٔ 428 : عاشقی نه دل نه دین می‌بایدش
غزل شمارهٔ 429 : چون دربسته است درج ناپدیدش
غزل شمارهٔ 430 : بنمود رخ از پرده، دل گشت گرفتارش
غزل شمارهٔ 431 : ای پیر مناجاتی رختت به قلندر کش
غزل شمارهٔ 432 : درکش سر زلف دلستانش
غزل شمارهٔ 433 : هر مرد که نیست امتحانش
غزل شمارهٔ 434 : ای ز عشقت این دل دیوانه خوش
غزل شمارهٔ 435 : می‌شد سر زلف در زمین کش
غزل شمارهٔ 436 : آخر ای صوفی مرقع پوش
غزل شمارهٔ 437 : ترسا بچهٔ شکر لبم دوش
غزل شمارهٔ 438 : مست شدم تا به خرابات دوش
غزل شمارهٔ 439 : دلی کامد ز عشق دوست در جوش
غزل شمارهٔ 440 : ای دل ز جفای یار مندیش
غزل شمارهٔ 441 : دلا در سر عشق از سر میندیش
غزل شمارهٔ 442 : هر که هست اندر پی بهبود خویش
غزل شمارهٔ 443 : ای از همه بیش و از همه پیش
غزل شمارهٔ 444 : هر روز که جلوه می‌کند رویش
غزل شمارهٔ 445 : ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ
غزل شمارهٔ 446 : ای لب تو نگین خاتم عشق
غزل شمارهٔ 447 : خاصگان محرم سلطان عشق
غزل شمارهٔ 448 : هر که دایم نیست ناپروای عشق
غزل شمارهٔ 449 : عقل کجا پی برد شیوهٔ سودای عشق
غزل شمارهٔ 450 : ای عشق تو با وجود هم تنگ

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
* محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
شعر کامل
حافظ
* انصاف نباشد که من خسته رنجور
* پروانه او باشم و او شمع جماعت
شعر کامل
سعدی
* نماز شام قیامت به هوش بازآید
* کسی که خورده بود می ز بامداد الست
شعر کامل
سعدی