لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 2371 : کی بود خاک صنم با خون ما آمیخته
غزل شمارهٔ 2372 : هله بحری شو و در رو مکن از دور نظاره
غزل شمارهٔ 2373 : مشنو حیلت خواجه هله ای دزد شبانه
غزل شمارهٔ 2374 : هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه
غزل شمارهٔ 2375 : سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه
غزل شمارهٔ 2376 : صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده
غزل شمارهٔ 2377 : ای خداوند یکی یار جفاکارش ده
غزل شمارهٔ 2378 : صد خمار است و طرب در نظر آن دیده
غزل شمارهٔ 2379 : بده آن باده جانی که چنانیم همه
غزل شمارهٔ 2380 : پیش جوش عفو بی‌حد تو شاه
غزل شمارهٔ 2381 : عشق بین با عاشقان آمیخته
غزل شمارهٔ 2382 : ای بخاری را تو جان پنداشته
غزل شمارهٔ 2383 : عشق تو از بس کشش جان آمده
غزل شمارهٔ 2384 : جسته‌اند دیوانگان از سلسله
غزل شمارهٔ 2385 : روز ما را دیگران را شب شده
غزل شمارهٔ 2386 : قرابه باز دانا هش دار آبگینه
غزل شمارهٔ 2387 : پیغام زاهدان را کآمد بلای توبه
غزل شمارهٔ 2388 : این جا کسی است پنهان دامان من گرفته
غزل شمارهٔ 2389 : در خانه دل ای جان آن کیست ایستاده
غزل شمارهٔ 2390 : آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده
غزل شمارهٔ 2391 : بازآمد آن مغنی با چنگ سازکرده
غزل شمارهٔ 2392 : ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده
غزل شمارهٔ 2393 : برجه ز خواب و بنگر صبحی دگر دمیده
غزل شمارهٔ 2394 : از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله
غزل شمارهٔ 2395 : دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه
غزل شمارهٔ 2396 : ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه
غزل شمارهٔ 2397 : ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته
غزل شمارهٔ 2398 : آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده
غزل شمارهٔ 2399 : ای از تو من برسته ای هم توام بخورده
غزل شمارهٔ 2400 : گل را نگر ز لطف سوی خار آمده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ساروان بار من افتاد خدا را مددی
* که امید کرمم همره این محمل کرد
شعر کامل
حافظ
* رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
* قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شعر کامل
حافظ
* هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید
* تا ندیدست تو را بر منش انکاری هست
شعر کامل
سعدی