لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 1 : هر چه گفتم عیان شود به خدا
غزل شمارهٔ 2 : نعمت الله است دائم با خدا
غزل شمارهٔ 3 : عارفی کو بُود ز آل عبا
غزل شمارهٔ 4 : ما به عین تو دیده ایم تو را
غزل شمارهٔ 5 : رند مستی جو دمی با او برآ
غزل شمارهٔ 6 : ذوق اگر داری در این دریا درآ
غزل شمارهٔ 7 : ظهور سلطنت عشق او است در دو سرا
غزل شمارهٔ 8 : خار بی کنگر چه کار آید مرا
غزل شمارهٔ 9 : از ازل تا ابد خواند مرا
غزل شمارهٔ 10 : گر بیازارد مرا موری ، نیازارم و را
غزل شمارهٔ 11 : هر شب چون ماه می‌بینیم ما
غزل شمارهٔ 12 : مجلس خاص او است حضرت ما
غزل شمارهٔ 13 : این حضور عاشقان است الصلا
غزل شمارهٔ 14 : دل ما گشته است دلبر ما
غزل شمارهٔ 15 : عالمی غرقند در سیلاب ما
غزل شمارهٔ 16 : صد دوا بادا فدای درد بی‌ درمان ما
غزل شمارهٔ 17 : رفت آن جانان ما از دست ما
غزل شمارهٔ 18 : چشم ما شد به نور او بینا
غزل شمارهٔ 19 : فقر ما خوشتر ز ملک پادشا
غزل شمارهٔ 20 : قدمی نه در آ در این دریا
غزل شمارهٔ 21 : موج و دریا آب بادش نزد ما
غزل شمارهٔ 22 : اگر آئی در این دریا بیابی آبروی ما
غزل شمارهٔ 23 : به هویت چو اوست با اسما
غزل شمارهٔ 24 : جام گیتی نماست سید ما
غزل شمارهٔ 25 : نانوشته حرف می خوانیم ما
غزل شمارهٔ 26 : مخزن گنج جملهٔ اسما ما
غزل شمارهٔ 27 : عشق تو بلا و مبتلا ما
غزل شمارهٔ 28 : روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
غزل شمارهٔ 29 : روشنست از نور رویش دیدهٔ بینای ما
غزل شمارهٔ 30 : در آمد ساقی و آورد جام می برای ما

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
* قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شعر کامل
حافظ
* خاک را چون ناف آهو مشک زاید بی قیاس
* بیدا را چون پر طوطی برگ روید بی شمار
شعر کامل
فرخی سیستانی
* سرو از آن پای گرفتست به یک جای مقیم
* که اگر با تو رود شرمش از آن ساق آید
شعر کامل
سعدی