لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 4021 : لطافت رخ ازین بیشتر نمی باشد
غزل شمارهٔ 4022 : چه شد که دامن یار از کفم رها گردید
غزل شمارهٔ 4023 : خطش دمید وبه عشاق مهربان گردید
غزل شمارهٔ 4024 : رسید جان به لبم تا به لب شراب رسید
غزل شمارهٔ 4025 : به زلف او دلم از برق گوشواره رسید
غزل شمارهٔ 4026 : بهار می رسد آماده جنون باشید
غزل شمارهٔ 4027 : خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشید
غزل شمارهٔ 4028 : خط عذارتو خورشید رابه دام کشید
غزل شمارهٔ 4029 : توان به صبر سر سرکشان به دام کشید
غزل شمارهٔ 4030 : کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمید
غزل شمارهٔ 4031 : دمید صبح تجلی به جان شتاب کنید
غزل شمارهٔ 4032 : حذر ز فتنه آن چشم نیم باز کنید
غزل شمارهٔ 4033 : که با تو حرف شهیدان عشق می گوید
غزل شمارهٔ 4034 : سیه دلی که ز دوران حضور می جوید
غزل شمارهٔ 4035 : عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دوید
غزل شمارهٔ 4036 : کجا ز سینه من غم شراب می شوید
غزل شمارهٔ 4037 : اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهید
غزل شمارهٔ 4038 : دنبال دل کمند نگاه کسی مباد
غزل شمارهٔ 4039 : خط را گذار برلب آن سیمبر فتاد
غزل شمارهٔ 4040 : کو سرو قامتی که دل من ز جا برد
غزل شمارهٔ 4041 : روی تو صبر از دل بیتاب می برد
غزل شمارهٔ 4042 : عاشق ز رفتن دل بیتاب می برد
غزل شمارهٔ 4043 : پیغام بیکسان که به دلدار می برد
غزل شمارهٔ 4044 : از شرم ناله ام که دل از کار می برد
غزل شمارهٔ 4045 : زخمی که ره به لذت ناسور می برد
غزل شمارهٔ 4046 : عشاق را خرام تو از خویش می برد
غزل شمارهٔ 4047 : دیوانه را به دامن صحرا که می برد
غزل شمارهٔ 4048 : هشیار را به مجلس مستان که می برد
غزل شمارهٔ 4049 : مکتوب من به خدمت جانان که می برد
غزل شمارهٔ 4050 : سودا کدورت از دیوانه می برد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل
* همه در سایه گیسوی نگار آخر شد
شعر کامل
حافظ
* عاشق خود گر کشی بجرم محبت
* بیشتر از من کس این گناه ندارد
شعر کامل
کمال خجندی
* چنینست رسم سرای کهن
* سرش هیچ پیدا نبینی ز بن
شعر کامل
فردوسی