لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 6571 : در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایده
غزل شمارهٔ 6572 : بی توام در دل شراب ناب می گردد گره
غزل شمارهٔ 6573 : در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گره
غزل شمارهٔ 6574 : در دل من رشته آمال می گردد گره
غزل شمارهٔ 6575 : در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گره
غزل شمارهٔ 6576 : رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است
غزل شمارهٔ 6577 : بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه
غزل شمارهٔ 6578 : بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه
غزل شمارهٔ 6579 : دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منه
غزل شمارهٔ 6580 : از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوه
غزل شمارهٔ 6581 : تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه
غزل شمارهٔ 6582 : صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته
غزل شمارهٔ 6583 : به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهسته
غزل شمارهٔ 6584 : به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهسته
غزل شمارهٔ 6585 : به من شد نرم آن نامهربان آهسته آهسته
غزل شمارهٔ 6586 : نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتاده
غزل شمارهٔ 6587 : مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتاده
غزل شمارهٔ 6588 : مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟
غزل شمارهٔ 6589 : شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکرده
غزل شمارهٔ 6590 : که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟
غزل شمارهٔ 6591 : می دهد عشق به شمشیر صلا بسم الله
غزل شمارهٔ 6592 : خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواه
غزل شمارهٔ 6593 : سرو من طرح نو انداخته ای یعنی چه؟
غزل شمارهٔ 6594 : یارب آشفتگی زلف به دستارش ده
غزل شمارهٔ 6595 : چه شبی بود که آن نرگس خواب آلوده
غزل شمارهٔ 6596 : به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟
غزل شمارهٔ 6597 : به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاه
غزل شمارهٔ 6598 : ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاه
غزل شمارهٔ 6599 : بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاه
غزل شمارهٔ 6600 : چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟
* ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* نثار روی تو هر برگ گل که در چمن است
* فدای قد تو هر سروبن که بر لب جوست
شعر کامل
حافظ
* مرا درس حکیمان درد سر داد
* که من پروردهٔ فیض نگاهم
شعر کامل
اقبال لاهوری