لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سیف فرغانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 181 : هرکه در عشق نمیرد ببقایی نرسد
غزل شمارهٔ 182 : دل شد ز دست و دست بدلبر نمی رسد
غزل شمارهٔ 183 : بسی گفتم ترا گر یاد باشد
غزل شمارهٔ 184 : دل زنده بدرد عشق باشد
غزل شمارهٔ 185 : سعادت دل دهد آنرا که چون تو دلستان باشد
غزل شمارهٔ 186 : دین و دنیا از آن من باشد
غزل شمارهٔ 187 : این حسن و آن لطافت در حور عین نباشد
غزل شمارهٔ 188 : عمر بی روی یار چون باشد
غزل شمارهٔ 189 : گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد
غزل شمارهٔ 190 : هرچند دیده هرگز رویت ندیده باشد
غزل شمارهٔ 191 : مرا چندانکه در سر دیده باشد
غزل شمارهٔ 192 : دلبرم عزم سفرکردو روان خواهدشد
غزل شمارهٔ 193 : زخاک کوی توبوی هوا معطر شد
غزل شمارهٔ 194 : فتنه خفته ز چشم مست تو بیدار شد
غزل شمارهٔ 195 : دل تندرست گشت چو بیمار عشق شد
غزل شمارهٔ 196 : حسن تو بر ماه لشکر می کشد
غزل شمارهٔ 197 : کسی که او بغم عشق مبتلا آمد
غزل شمارهٔ 198 : دل زدستم شد و دلدار بدستم نامد
غزل شمارهٔ 199 : ای که شیرینی تو شور در آفاق افگند
غزل شمارهٔ 200 : ای که در باغ نکویی بتو نبود مانند
غزل شمارهٔ 201 : هر که یک شکر از آن پسته دهان بستاند
غزل شمارهٔ 202 : نه اهل دل بود آن کو دل از دلبر بگرداند
غزل شمارهٔ 203 : دلی کز وصل جانان بازماند
غزل شمارهٔ 204 : عاشقانی که مبتلای تواند
غزل شمارهٔ 205 : مقبل آن قومی که با تو عشق دعوی کرده اند
غزل شمارهٔ 206 : آخر ای سرو قد سیب زنخدان تا چند
غزل شمارهٔ 207 : چه مرد عشق تو باشند خودپرستی چند
غزل شمارهٔ 208 : چو عاشقان تو عیش شبانه می کردند
غزل شمارهٔ 209 : مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
غزل شمارهٔ 210 : دلبر من که همه مهر جمالش دارند

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* قدم به کوچهٔ دیوانگی بزن چندی
* که عقل بر سر بازار عشق حیران است
شعر کامل
فروغی بسطامی
* گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایم
* از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان
شعر کامل
حافظ
* ای توانگر مفروش این همه نخوت که تو را
* سر و زر در کنف همت درویشان است
شعر کامل
حافظ