لینک اشتراک گذاری
کپی شد
نزاری قهستانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 481 : زان پیش که یارم را آهنگِ سفر باشد
غزل شمارهٔ 482 : اگر به جایِ تو ما را کسی دگر باشد
غزل شمارهٔ 483 : نه چنان نیازمندم که صفت پذیر باشد
غزل شمارهٔ 484 : یار آن است که با یار موافق باشد
غزل شمارهٔ 485 : تا با منت این ملال باشد
غزل شمارهٔ 486 : به ترک دوستی کردن نه کار اهل دل باشد
غزل شمارهٔ 487 : چو رویِ یارِ من زیبا نباشد
غزل شمارهٔ 488 : تیغ کز دستِ دوستان باشد
غزل شمارهٔ 489 : مرا اگر چو دو چشمت هزار جان باشد
غزل شمارهٔ 490 : مرا محبّتِ تو در میانِ جان باشد
غزل شمارهٔ 491 : چنین سروِ روان دیگر نباشد
غزل شمارهٔ 492 : تماشایِ او کردن آسان نباشد
غزل شمارهٔ 493 : در مذهبِ ما کعبه و بت خانه نباشد
غزل شمارهٔ 494 : شرابِ تلخ هنی تر ز انگبین باشد
غزل شمارهٔ 495 : مردِ دنیا نه اهلِ دین باشد
غزل شمارهٔ 496 : ترا خود رسمِ دل داری نباشد
غزل شمارهٔ 497 : خوش وقتِ کسی کو را محبوب قرین باشد
غزل شمارهٔ 498 : هر که را عشق هم نشین باشد
غزل شمارهٔ 499 : فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشد
غزل شمارهٔ 500 : مرا در سینه گر رازی بود هم رازم او باشد
غزل شمارهٔ 501 : که را طاقت امتحان تو باشد
غزل شمارهٔ 502 : مرا در سینه سودای تو باشد
غزل شمارهٔ 503 : دلبر ما فرشته خو باشد
غزل شمارهٔ 504 : به لطف تو نبود گر بسی نکو باشد
غزل شمارهٔ 505 : گر یاد کند یک شبَکم یار چه باشد
غزل شمارهٔ 506 : دلم تا کی چنین دیوانه باشد
غزل شمارهٔ 507 : مشنو که مرا جز تو یاری و کسی باشد
غزل شمارهٔ 508 : گر دگر باره مرا با تو وصالی باشد
غزل شمارهٔ 509 : من که باشم که مرا چون و چرایی باشد
غزل شمارهٔ 510 : ساربان هشیار و اشتر زیر محمل مست شد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از خدا می طلبم عمر درازی چون زلف
* که به تفصیل نظر بر خط و خال تو کنم
شعر کامل
صائب تبریزی
* زان لقمه که صوفی را در معرفت اندازد
* یک ذره و صد مستی یک دانه و صد سیمرغ
شعر کامل
حافظ
* بدان را نوازش کن ای نیکمرد
* که سگ پاس دارد چو نان تو خورد
شعر کامل
سعدی