لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 781 : گاهیم به لطف می نوازی
غزل شمارهٔ 782 : چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی
غزل شمارهٔ 783 : گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی
غزل شمارهٔ 784 : تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی
غزل شمارهٔ 785 : هر دمم مست به بازار کشی
غزل شمارهٔ 786 : چون خط شبرنگ بر گلگون کشی
غزل شمارهٔ 787 : هر دمم در امتحان چندی کشی
غزل شمارهٔ 788 : گرد مه خط معنبر می کشی
غزل شمارهٔ 789 : در ده می عشق یک دم ای ساقی
غزل شمارهٔ 790 : جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
غزل شمارهٔ 791 : گر یک شکر از لعلت در کار کنی حالی
غزل شمارهٔ 792 : ماییم ز عالم معالی
غزل شمارهٔ 793 : دی ز دیر آمد برون سنگین دلی
غزل شمارهٔ 794 : دست نمی‌دهد مرا بی تو نفس زدن دمی
غزل شمارهٔ 795 : گر من اندر عشق مرد کارمی
غزل شمارهٔ 796 : ای جان جان جانم تو جان جان جانی
غزل شمارهٔ 797 : هزاران جان سزد در هر زمانی
غزل شمارهٔ 798 : زلف را تاب داد چندانی
غزل شمارهٔ 799 : ای در میان جانم وز جان من نهانی
غزل شمارهٔ 800 : ای روی تو فتنهٔ جهانی
غزل شمارهٔ 801 : ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی
غزل شمارهٔ 802 : ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی
غزل شمارهٔ 803 : ای حسن تو آب زندگانی
غزل شمارهٔ 804 : دردی است درین دلم نهانی
غزل شمارهٔ 805 : ترسا بچهٔ لولی همچون بت روحانی
غزل شمارهٔ 806 : ای ساقی از آن قدح که دانی
غزل شمارهٔ 807 : به هر کویی مرا تا کی دوانی
غزل شمارهٔ 808 : خاک کوی توام تو می‌دانی
غزل شمارهٔ 809 : کجایی ای دل و جانم مگر که در دل و جانی
غزل شمارهٔ 810 : ز سگان کویت ای جان که دهد مرا نشانی

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از اتفاق چه خوشتر بود میان دو دوست
* درون پیرهنی چون دو مغز یک بادام
شعر کامل
سعدی
* نه به هفت آب که رنگش به صد آتش نرود
* آن چه با خرقه زاهد می انگوری کرد
شعر کامل
حافظ
* مردم آخر همه مردند ز بیماری دل
* به امیدی که تو را بر سر بیمار آرند
شعر کامل
فروغی بسطامی