لینک اشتراک گذاری
کپی شد
رضی‌الدین آرتیمانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 31 : سرم بالش تنم مفرش بسوزد
غزل شمارهٔ 32 : حیف که اوقات ما تمام هبا شد
غزل شمارهٔ 33 : در روی تو دل به ما نمیماند
غزل شمارهٔ 34 : مرا نه سر نه سامان آفریدند
غزل شمارهٔ 35 : ای کاش که سجاده به زنار فروشند
غزل شمارهٔ 36 : مگر شور عشقت ز طغیان نشیند
غزل شمارهٔ 37 : شب دوشم جمالی در نظر بود
غزل شمارهٔ 38 : شورش دوشین ما از می و ساغر نبود
غزل شمارهٔ 39 : چه خواهی ز دفتر تو ای خاک بر سر
غزل شمارهٔ 40 : آن برو رویست یا نور است یا قرص قمر
غزل شمارهٔ 41 : بی‌پرده برون میا که بسیار
غزل شمارهٔ 42 : چند ز دوران چرخ چند ز هجران یار
غزل شمارهٔ 43 : آن روی چون ماه آن زلف چون مار
غزل شمارهٔ 44 : شور عشقی کرده بازم بیقرار
غزل شمارهٔ 45 : ای عشق نگویم که به جای خوشم انداز
غزل شمارهٔ 46 : چه شور افتاده در دلها ز شیرین لعل خندانش
غزل شمارهٔ 47 : مرا چگونه نباشد حضور عیش و فراغ
غزل شمارهٔ 48 : بهوش باش که در بارگاه رد و قبول
غزل شمارهٔ 49 : همه دردم همه داغم همه عشقم همه سوزم
غزل شمارهٔ 50 : گلها ز من شکفته مگر بانگ بلبلم
غزل شمارهٔ 51 : با رخ همچو صبح و زلف چو شام
غزل شمارهٔ 52 : چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستم
غزل شمارهٔ 53 : پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم
غزل شمارهٔ 54 : جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم
غزل شمارهٔ 55 : تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارم
غزل شمارهٔ 56 : زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارم
غزل شمارهٔ 57 : دور از و بسکه سوزم و سازم
غزل شمارهٔ 58 : گهی هشیار و گه مست و ملنگم
غزل شمارهٔ 59 : وصالش دمی گر شود حاصلم
غزل شمارهٔ 60 : چون دم از سودای جانان میزنم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چو بستی کمر بر در راه آز
* شود کار گیتیت یکسر دراز
شعر کامل
فردوسی
* ز خنده رویی گردون فریب رحم مخور
* که رخنه های قفس رخنه رهایی نیست
شعر کامل
صائب تبریزی
* دلم چون برگ بید از آب زیر کاه می لرزد
* وگرنه سینه چون کشتی به دریا می توانم زد
شعر کامل
صائب تبریزی