لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سنایی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 61 : معشوقه از آن ظریفتر نیست
غزل شمارهٔ 62 : جام می پر کن که بی جام میم انجام نیست
غزل شمارهٔ 63 : جانا بجز از عشق تو دیگر هوسم نیست
غزل شمارهٔ 64 : عشق رخ تو بابت هر مختصری نیست
غزل شمارهٔ 65 : کار دل باز ای نگارینا ز بازی در گذشت
غزل شمارهٔ 66 : سرگران از چشم دلبر دوش چون بر ما گذشت
غزل شمارهٔ 67 : زینهاد این یادگار از دست رفت
غزل شمارهٔ 68 : عشق ازین معشوقگان بی وفا دل بر گرفت
غزل شمارهٔ 69 : هر آن روزی که باشم در خرابات
غزل شمارهٔ 70 : تا سوی خرابات شد آن شاه خرابات
غزل شمارهٔ 71 : چه خواهی کرد قرایی و طامات
غزل شمارهٔ 72 : نخواهم من طریق و راه طامات
غزل شمارهٔ 73 : گل به باغ آمده تقصیر چراست
غزل شمارهٔ 74 : ای مستان خیزید که هنگام صبوحست
غزل شمارهٔ 75 : رازی ز ازل در دل عشاق نهانست
غزل شمارهٔ 76 : راه فقرست ای برادر فاقه در وی رفتنست
غزل شمارهٔ 77 : دوش رفتم به سر کوی به نظارهٔ دوست
غزل شمارهٔ 78 : اندر دل من عشق تو نور یقینست
غزل شمارهٔ 79 : شور در شهر فگند آن بت زنارپرست
غزل شمارهٔ 80 : در کوی ما که مسکن خوبان سعتریست
غزل شمارهٔ 81 : ای سنایی خواجگی در عشق جانان شرط نیست
غزل شمارهٔ 82 : هر که در راه عشق صادق نیست
غزل شمارهٔ 83 : ساقیا می ده که جز می عشق را پدرام نیست
غزل شمارهٔ 84 : در دل آن را که روشنایی نیست
غزل شمارهٔ 85 : دان و آگه باش اگر شرطی نباشد با منت
غزل شمارهٔ 86 : نگارینا دلم بردی خدایم بر تو داور باد
غزل شمارهٔ 87 : معشوق به سامان شد تا باد چنین باد
غزل شمارهٔ 88 : دوش یارم به بر خویش مرا بار نداد
غزل شمارهٔ 89 : روزی دل من مرا نشان داد
غزل شمارهٔ 90 : تا نگار من ز محفل پای در محمل نهاد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* عذرخواهی کندم بعد از قتل
* عذر بدتر ز گناهش نگرید
شعر کامل
محتشم کاشانی
* ز دریا به دریا همی مرد بود
* رخ ماه و خورشید پر گرد بود
شعر کامل
فردوسی
* کمند مهر چنان پاره کن که گر روزی
* شوی ز کرده پشیمان به هم توانی بست
شعر کامل
محتشم کاشانی