لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 31 : خرقه رهن خانهٔ خمار دارد پیر ما
غزل شمارهٔ 32 : آب آتش میبرد خورشید شب‌پوش شما
غزل شمارهٔ 33 : آن تن ماست یا میان شما
غزل شمارهٔ 34 : اگر سرم برود در سر وفای شما
غزل شمارهٔ 35 : آن ماه مهر پیکر نامهربان ما
غزل شمارهٔ 36 : مغنی وقت آن آمد که بنوازی رباب
غزل شمارهٔ 37 : ای دل نگفتمت که ز زلفش عنان بتاب
غزل شمارهٔ 38 : طلع الصبح من وراء حجاب
غزل شمارهٔ 39 : دیشب خبرت هست که در مجلس اصحاب
غزل شمارهٔ 40 : ای خط سبز تو همچون برگ نیلوفر در آب
غزل شمارهٔ 41 : ساقی سیمبر بیار شراب
غزل شمارهٔ 42 : ای جان من به یاد لبت تشنه بر شراب
غزل شمارهٔ 43 : هر که در عهد ازل مست شد از جام شراب
غزل شمارهٔ 44 : ای لب میگون تو هم شکر و هم شراب
غزل شمارهٔ 45 : من مستم و دل خراب جان تشنه و ساغر آب
غزل شمارهٔ 46 : دیشب درآمد آن بت مه روی شب نقاب
غزل شمارهٔ 47 : ای کرده ماه را از تیره شب نقاب
غزل شمارهٔ 48 : برقع از رخ برفکن ای لعبت مشکین نقاب
غزل شمارهٔ 49 : رفت دوشم نفسی دیدهٔ گریان در خواب
غزل شمارهٔ 50 : ای ز چشمت رفته خواب از چشم خواب
غزل شمارهٔ 51 : ای چشم نیم‌خواب تو از من ربوده خواب
غزل شمارهٔ 52 : ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب
غزل شمارهٔ 53 : گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب
غزل شمارهٔ 54 : چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب
غزل شمارهٔ 55 : طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوب
غزل شمارهٔ 56 : طره مشکین نباشد بر رخ جانان غریب
غزل شمارهٔ 57 : ای که از سرچشمهٔ نوشت برفت آب نبات
غزل شمارهٔ 58 : ای که شهد شکربن تو برد آب نبات
غزل شمارهٔ 59 : پیش اسبت رخ نهم ز آنرو که غم نبود زمات
غزل شمارهٔ 60 : تا کی ندهی داد من ای داد ز دستت

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* عالم چو کوه طور شد هر ذره‌اش پرنور شد
* مانند موسی روح هم افتاد بی‌هوش از لقا
شعر کامل
مولوی
* ثابت و سیاره گردون من اشک است و داغ
* آه سردی کز جگر برخاست مهتاب من است
شعر کامل
صائب تبریزی
* بس که در جان فگار و چشم بیدارم تویی
* هر که پیدا می شود از دور پندارم تویی
شعر کامل
جامی