لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 691 : خواب در چشم خوش نمی آید
غزل شمارهٔ 692 : عقل ناقص به کار می ناید
غزل شمارهٔ 693 : خیال او به هر نقشی برآید
غزل شمارهٔ 694 : ساقی رخ اگر به ما نماید
غزل شمارهٔ 695 : عقل چندان که خود بیاراید
غزل شمارهٔ 696 : گر در طلب اوئی ناگه به برت آید
غزل شمارهٔ 697 : چشمت به تو نور خوش نماید
غزل شمارهٔ 698 : نقشی است خیالش که به هر دست بر آید
غزل شمارهٔ 699 : با رخ او قمر چه کار آید
غزل شمارهٔ 700 : خوش درددلی دارم درمان به چه کار آید
غزل شمارهٔ 701 : نوش کن می که روحت افزاید
غزل شمارهٔ 702 : ذاتش به صفات می نماید
غزل شمارهٔ 703 : ذاتش به صفات می نماید
غزل شمارهٔ 704 : گهی عکس رخش جان می نماید
غزل شمارهٔ 705 : خیال غیر خوابی می نماید
غزل شمارهٔ 706 : جسمی دارم که جان نماید
غزل شمارهٔ 707 : نوری که خدا به ما نماید
غزل شمارهٔ 708 : مرا هر دم خیالی رو نماید
غزل شمارهٔ 709 : عالم چو مثالی است که در آب نماید
غزل شمارهٔ 710 : هر که او عین ما به ما جوید
غزل شمارهٔ 711 : عاشق آن است که معشوق به جان می جوید
غزل شمارهٔ 712 : این و آن بود جمله آن گردید
غزل شمارهٔ 713 : این چنین رندی که من دیدم که دید
غزل شمارهٔ 714 : عین او در عین اعیان شد پدید
غزل شمارهٔ 715 : سالها در طلبت دیده به هر سو گردید
غزل شمارهٔ 716 : از کرم جان عزیزم بر جانانه برید
غزل شمارهٔ 717 : رخت ما را به سراپردهٔ میخانه برید
غزل شمارهٔ 718 : زاهد به سراپردهٔ رندان مگذارید
غزل شمارهٔ 719 : کفر سر زلف بت عیار ببینید
غزل شمارهٔ 720 : در دور قمر نقطهٔ خورشید ببینید

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* مکن شتاب به رفتن که می رود جانم
* اگرچه عمری و نبود عجب شتاب از تو
شعر کامل
جامی
* چون به رنگ زرد من بر می خورد برگ خزان
* زعفران می مالد از خجلت به روی خویشتن
شعر کامل
صائب تبریزی
* مكن ملاحظه از کشتنم که روز جزا
* ز رشک نام تو را بر زبان نخواهم برد
شعر کامل
نظیری نیشابوری