لینک اشتراک گذاری
کپی شد
امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 1231 : ای فرق تا به پای همه آرزوی دل
غزل شمارهٔ 1232 : من نخواهم برد جان از دست دل
غزل شمارهٔ 1233 : مده پندم که من در سینه سودایی دگر دارم
غزل شمارهٔ 1234 : همی خواهم ترا بینم، نظر سویی که من دارم
غزل شمارهٔ 1235 : من این آه جگر سوز از دل پیمان شکن دارم
غزل شمارهٔ 1236 : برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم
غزل شمارهٔ 1237 : به یاد دیدن روی تو گلزار آرزو دارم
غزل شمارهٔ 1238 : من آن خاکم که در راه وفا رو بر زمین دارم
غزل شمارهٔ 1239 : نترسم از بلا چون دیده بر رخساره ای دارم
غزل شمارهٔ 1240 : شبی، آسایشم نبود، عجب بیداریی دارم
غزل شمارهٔ 1241 : به چشم تر دمی کاندر دل بریانش می دارم
غزل شمارهٔ 1242 : من و شبها و یاد آن سرکویی که من دانم
غزل شمارهٔ 1243 : تویی در پیش من یا خود مه و پروین نمی دانم
غزل شمارهٔ 1244 : چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمی یابم
غزل شمارهٔ 1245 : همیشه در فراقت با دل افگار می گریم
غزل شمارهٔ 1246 : خراش سینه خود با یکی خونخوار می گویم
غزل شمارهٔ 1247 : بگویم حال خویشت، لیک از آزار می ترسم
غزل شمارهٔ 1248 : همه شب با دل خود نقش آن دلدار بربندم
غزل شمارهٔ 1249 : تو سر مستی و من عاشق، بیا تا با تو در غلتم
غزل شمارهٔ 1250 : نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم
غزل شمارهٔ 1251 : چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم
غزل شمارهٔ 1252 : سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم
غزل شمارهٔ 1253 : ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم
غزل شمارهٔ 1254 : ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم
غزل شمارهٔ 1255 : ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟
غزل شمارهٔ 1256 : بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم
غزل شمارهٔ 1257 : نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم
غزل شمارهٔ 1258 : چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم
غزل شمارهٔ 1259 : سرو منی و از دل بستان خودت خوانم
غزل شمارهٔ 1260 : سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* عقل ار چه شگرف کدخداییست
* بی خوان تو آب و نان ندارد
شعر کامل
مولوی
* جهان آرمیده ز دست بدی
* شده آشکارا ره ایزدی
شعر کامل
فردوسی
* ماجرای عقل پرسیدم ز عشق
* گفت معزولست و فرمانیش نیست
شعر کامل
سعدی