لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها
غزل شمارۀ 1201 : ای به رُخت هر نفس مهرِ دلِ ما فزون
غزل شمارۀ 1202 : دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون
غزل شمارۀ 1203 : ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون
غزل شمارۀ 1204 : تبارک الله ازین شکل و شیوۀ موزون
غزل شمارۀ 1205 : ای با لبِ تو طوطی شیرین زبان زبون
غزل شمارۀ 1206 : صوفی چه فغانست که من این اِلى الایْن
غزل شمارۀ 1207 : ای ز خورشید رُخت تا ماه بعد المشرقین
غزل شمارۀ 1208 : بیا ای اهل دل را قُرّتُ الْعَیْنْ
غزل شمارۀ 1209 : ای ز لعلت کام چو روح الامین
غزل شمارۀ 1210 : تُرک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین
غزل شمارۀ 1211 : مشو سنگین دلا مشغول چوگان باختن چندین
غزل شمارۀ 1212 : کشیده بود مَه از حُسن، سر به چرخ برین
غزل شمارۀ 1213 : پس از مردن به خاک من گذر کن غمگسار من
غزل شمارۀ 1214 : ای ز عشقت صد بلا بر جان غمْ پرورد من
غزل شمارۀ 1215 : روزی که می سرشت فلک آب و خاک من
غزل شمارۀ 1216 : نوبهاران که دمد شاخ گُلی از گِل من
غزل شمارۀ 1217 : زان خط کرام الكاتبين تا خواند حس و حال من
غزل شمارۀ 1218 : با یار کوچ کرده که گوید پیام من
غزل شمارۀ 1219 : ای ز تو کوه کوه غم، بر دل مبتلای من
غزل شمارۀ 1220 : ای خاک پای توسنت افزوده آبِ روی من
غزل شمارۀ 1221 : نگار شوخْ چشم تیزْ خشم تندْخوی من
غزل شمارۀ 1222 : کس وصالت چنین نخواست که من
غزل شمارۀ 1223 : ای غمت شادکامیِ دل من
غزل شمارۀ 1224 : چه کمر بسته ای به کین با من
غزل شمارۀ 1225 : صوفی متاع صومعه رهن شراب کن
غزل شمارۀ 1226 : عاشقان را قوتِ جان از لعل شکرخند کن
غزل شمارۀ 1227 : پیاده سوی چمن سروِ من گذار مکن
غزل شمارۀ 1228 : ای دیده بشنو گفتِ من نظارۀ آن رو مکن
غزل شمارۀ 1229 : با اسیران ای رقیب آغاز بدخویی مکن
غزل شمارۀ 1230 : بنمای رخ که مطلع صبح صفاست این

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
* بیار باده که بنیاد عمر بر بادست
شعر کامل
حافظ
* سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
* آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت
شعر کامل
حافظ
* ننگرد دیگر به سرو اندر چمن
* هر که دید آن سرو سیم اندام را
شعر کامل
حافظ